Forfaiting w Europie
2009-06-15
Podczas zakupu wierzytelności terminowych najdłużej działającym instrumentem finansowym na rynku międzynarodowym jest forfaiting. Największą część handlu obsługują banki i domy forfaitingowe we Włoszech i Niemczech. Zbytnia prostota i brak wymogów kompletnej dokumentacji w transakcjach forfaitingu spowodował, że Amerykanie i Kanadyjczycy odnoszą się do tej metody operacji finansowych z dużą nieufnością. Późne lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte to reakcja eksporterów w Niemczech Zachodnich i wymyślenie forfaitingu nie otwierające się na świat rynki krajów z Europy Wschodniej. Konieczność płacenia za importowanie dobra ciężką walutą spowodował, że kraje Europy Wschodniej zdeklarowały wydłużenie okresu kredytowania. Niestety, istniejące w krajach bloku wschodniego duże ryzyko finansowe i polityczne stanowiło dla niemieckich eksporterów zdyt duże zagrożenie. Obawy i nieufności w handlu z blokiem wschodnim u niemieckich banków budziły długie okresy kredytowania przy stałym koszcie zysku. Zobowiązanie, które stało się znane jako forfaiting przejęły szwajcarskie banki, przed którym uciekły niemieckie banki. Znaczne ożywienie niemieckiej gospodarki to w poważnym stopniu uruchomienie przez szwajcarskie banki forfaitingu. Z uwagi na fakt, że Londyn od lat uznawany był i jest za światowe centrum finansowe, na początku lat siedemdziesiątych na rynek operacji forfaitingowych zdecydowały się wkroczyć także banki londyńskie. Europejskie metropolie takie jak Frankfurt, Zurich i Londyn to obecnie najgłówniejsze centra finansowe operacji forfaitingowych.